آیا آذربایجانغربی
کردستان میشود ؟
یکی از نتایج استراتژی
اشتباه حکومتهای ایران در برابر ترکها که بزرگترین گروه قومی
کشور را تشکیل میدهند ، کم کم خود را نمایان میسازد . این
موضوع را میتوان در استان آذربایجانغربی بوضوح مشاهده نمود که
بی شباهت به شلیک گلوله به شقیقه خویشتن نیست . با تقویت هویت
فارس در اوایل دهه بیستم مابین دهه های 1920 و 1930 نوعی
استراتژی قومی شکل گرفته و تح عنوان ملی گرائی فارس سرعت
بیشتری یافت . هدف از حرکت ملی گرائی فارس که در اوایل قرن
بیستم و از طرف انگلستان شکل گرفته بود ،بوجود آوردن سد متوازن
و قدرتمند ملی – قومی در مقابل دول ترک آسیای میانه ، قفقاز و
خاورمیانه بود . جنگ استقلال ترکهای آناطولی که در سال 1919
آغاز گردیده و در سال 1923 با بوجود آمدن دولت نوپای جمهوری
ترکیه پایان یافت ، خود نشان میدهد که انگلیسیها در اعتقاد به
این استراتژی چقدر بحق بوده اند . ملی گرائی فارس که پایه های
آن از طرف انگلیسیها محکم شده بود ،از طرف دولی که در ایران بر
سر کار آمده و اصالت ترکی نداشتند ، مورد قبول قرار گرفت .
ترکهای ایران که به دین
اسلام وابستگی و ارادت خاصی داشتند در مقابل حکومت امویان و
ملی گرائی عربی آنها کم کم بسوی مذهب شیعه متمایل گشتند . با
تبعید گروههای مختلف و مخالف از اعراب شیعه به ایران در زمان
خلافت امویان و انجام تبلیغات شیعه در آندوران ، مذهب شیعه در
میان ترکها نیز محبوبیت بسیاری یافت . این اعتقادات دینی مشترک
همچنان ادامه دارد . ترکهای ایران بعنوان بزرگترین عنصر جمعیتی
در ایران تاکنون تنها با ملات مذهب شیعه با فارسها و دیگر
گروههای قومی ارتباط یافته اند .با برسرکارآمدن دولت های ملی
گرای فارس رژیم پهلوی و رژیم جمهوری اسلامی در ایران ،
متأسفانه این موضع ترکها نادیده گرفته شده و ارزش لازمه به
آنها داده نشده است .
در طول زمانی که حاکمیت
فارسها و دیگر اقوام خویشاوند فارس در کشور استحکام بیشتری
یافته بود ، استراتژی سیاسی خاصی در قبال ترکها در پیش گرفته
شد . هدف این نوع سیاست معلوم بود .... " تضعیف قدرت ترکها در
کشور " ...زیرا دولت های فارس به خوبی قدرت و قابلیت ترکها را
شناخته و از توانائیهای آنها باخبر بودند .این قدرت پتانسیل
بالای ترکها با وجود دول قدرتمند ترک در همسایگی ایران نیز به
پارانویائی پیچیده تبدیل گشته بود .
شکل گیری جمهوری ترکیه بسال
1923 و بعدها کسب استقلال دوباره جمهوری آذربایجان در سال
1991 موجب شعله ورشدن سیاست پان فارسیست ایران گردید . دولت
حاکم در ایران در قبال این وضعیت تصمیم گرفت تا منطقه سکونت
جمعیت ترک ایران را بعنوان منطقه حدواسط مابین همسایه شمالغربی
یعنی ترکیه و شمالی یعنی آذربایجان مورد استفاده قرار داده و
مهاجرت اکراد در آنرا تشویق نماید . این سیاست برای مرز ترکیه
همانند خط سیری بی برگشت بود . زیرا در دوره زمانی طولانی که
از شکل گیری جمهوری ترکیه تا سال 1991 بطول انجامید ،نگرانی و
ناراحتی از ترکیه بعنوان تنها کشور همسایه و مستقل ترک در
منطقه در نقطه اوج بود . در این چهارچوب جریان یافتن وقایع
تروریستی با منشاء اکراد در ترکیه دولت پان فارس ایران را
بسیار خوشنود میساخت. ایران در این راستا حتی بدفعات از
تروریستهای کردی که در مرز نزدیک استان آذربایجنانغربی پناه
گرفته بودند ، حمایت کرده بود . استراتژی جداسازی ترکها با
استفاده از منطقه حائل کردنشین بسرعت ادامه مییافت . آذربایجان
غربی از طرف دولت برای کوچی بزرگ در نظر گرفته شده و شمار
اکراد در این منطقه روزبروز افزایش مییافت . این ساختار
سازماندهی شده مهاجرت اکراد در واقع یکی از نتایج سیاست رژیم
پان فارس ایران بود . نباید کتمان کنیم که در این حرکت
سازماندهی شده دولت فارس برای جای دادن اکراد ، ما ترکهای
آذربایجان نیز بی تقصیر نیستیم . ما با اندازه کافی به خانه و
کاشانه خود در این خاک مقدس ترک نچسبیدیم که در واقع آنرا باید
کمی نیز به وابستگی به رژیم ایران و فرهنگ مداراکردن ترکها
مرتبط دانست ...آغوشمان را بر روی کردها باز کرده و چشمهایمان
را بر روی حقایقی که میتوانست در آینده روی دهد بستیم ... در
مقابل نقشه ای موذیانه نتوانستیم با آگاهی عمل کنیم ...
خلاصه کلام اینکه سیاست
موذیانه دولت پان فارس ایران با استفاده از جمعیت سه الی چهار
میلیون کرد در راستای تضعیف قدرت جمعیت بیست و پنج الی سی
میلیونی ترک ایران آن به نتیجه رسیده و ارتباط آذربایجان جنوبی
با دیگر همسایگان ترک ضعیف تر از قبل شده بود . بدن ترتیب
جمعیت اکراد در آذربایجانغربی افزایش چشمگیری یافت ....
در این برهه زمانی منطقه
خاورمیانه نیز شاهد تحولات بسیاری میگردید . ایالات متحده
آمریکا در سال 2003 عراق را اشغال نمود ...آمریکا یعنی دشمن
درجه یک ایران دیگر کشور همسایه بحساب میآمد .این همسایه جدید
که در مورد ایران بهیچوجه نقشه های خوبی در سر نمیپروراند ، از
نتایج استراتژی رژیم پان فارس ایران در مورد اکراد که جمعیت
روزافزون آنها در آذربایجان غربی نیز یکی از آنهاست سوء
استفاده نمود. جایگزینی آمریکا در عراق و همسایگی با استان
آذربایجانغربی برای اکراد منطقه که بهیچوجه به اندازه ترکها به
دولت ایران وابسته نیستند ، مسئولیتهائی در پی آورد . پژاک
شاخه ایرانی گروه تروریستی پ کاکا تأسیس یافته و با حمایت غرب
تا دندان مسلح گشت ... این گروه استراتژی خاص خود را تعیین
نموده و در خلال سال 2007 اقدامات خود بر علیه سپاه پاسداران و
نیروی انتظامی ایران را بشکلی قابل توجه افزایش داد ...این
گروه تروریستی جدید که از طرف جمعیت کرد ساکن در آذربایجانغربی
نیز کاملا حمایت میگردد ، برای رژیم ایران دردسر آفرین شده است
...
سیاست موذیانه فارسها در
راستای تضعیف قدرت ترکها در این منطقه و شکستن اتحاد آنها
علاوه بر نتایج جمعیتی ، نتایج وخیم سیاسی را نیز بدنبال
آورده و دود آتش آن قبل از همه بچشم خود فارسها خواهد رفت .
گروههای کرد از وضعیت پرهرج و مرج خاورمیانه جسارت یافته و
نقشه هائی تهیه کرده اند که شهرهای ارومیه ، خوی ، قوشچی ،
سلماس ، سولدوز ، ماکو ،قوشاچای و ساوجبلاغ را سرزمین کرد نشان
میدهند . سیاستهای غلط شوونیسم فارس موجب گردیده تا کردها این
شهرهای آذربایجان غربی که در طول تاریخ همواره به ترکها تعلق
داشته است را از آن خود دانسته و در نقشه های کذائی قرار دهند
. تحولات اخیر یکبار دیگر وخامت اوضاع را نشان داد . بدنبال
جمعیت روزافزون اکراد در این استان ، سه نامزد کرد موفق به
راهیابی به شورای شهر ارومیه گردیده اند . سخنان خدیجه منصوری
یکی از این نمایندگان کرد در شورای شهر بسیار قابل توجه بوده و
بنوعی خبر از آینده ای نگران کننده میدهد . افکار و ایده های
غیرعلمی خدیجه منصوری که از جریان مد روز خاورمیانه یعنی
کردگرائی ریشه میگیرد ، ما آذربایجانیان را به دقت و هشیاری
بیشتری دعوت میکند .
خدیجه منصوری به این سخنان
اکتفا نکرده و در یکی از شماره های دوهفته نامه هاوار ،
آذربایجانغربی را بعنوان " کردستان شمالی " نامیده است .
منصوری ضمن اشاره به اینکه نام آذربایجانغربی دیگر باید تغییر
یافته و به کردستان شمالی تبدیل گردد با گستاخی تمام ترکهای
ساکن آذربایجان غربی ، استانهای کردستان ، ایلام و کرمانشاه را
میهمانانی خوانده است که بالاخره باید این مناطق را ترک گویند
. این دیدگاه خانم خدیجه منصوری با ایدئولوژی پ کاکا و پژاک
هیچ تفاوتی ندارد . مکانیسم تروریسمی که سی سال یقه ترکیه را
رها ننموده اینبار نیز همانند پیچکی سمی بدور ایران پیچیده است
. آیا تفاوتی مابین همین خانم خدیجه منصوری و لیلا زانا در
ترکیه وجود دارد ؟
رژیم جمهوری اسلامی که از
چند سال پیش بدینطرف در سودای برنامه هسته ای بوده و از دیگر
وقایع بیخبر ... در برابر این ادعاهای خانم منصوری سکوت پیشه
کرده است . دیگر شکست سیاست موذیانه استفاده از اکراد برای
تضعیف ترکها و از کنترل خارج شدن این مکانیسم فارسها معلوم و
مشخص است . نتایج این استراتژی غلط بیشتر از ایران به منافع
دشمنان آن که در کمین نشسته اند ، خدمت کرده است . غرب که در
تب و تاب تقسیم و تجزیه ایران میسوزد ،بنظر کار را از
آذربایجانغربی آغاز کرده است . اگر همین روزها تروریستهای پی
کاکائی که ایران روزی روزگاری آنها را مورد حمایت قرار میداد ،
به جرگه تروریستهای پژاک بپیوندند ، نباید زیاد تعجب نمود .
دولت جمهوری اسلامی باید
بلافاصله خانم خدیجه منصوری را تحت محاکمه قرار داده و نیروهای
حامی او را کشف کند ... دوهفته نامه هاوار نیز باید تعطیل گردد
. ..رژیم ایران که در مراسم بزرگداشت ستارخان قهرمان ملی
آذربایجان و ایران اجازه سخن راندن ما ترکهای آذربایجان را
نداد ، در مقابل این ادعاهای خائنانه خدیجه منصوری واکنشی از
خود بروز نمیدهد . این وضعیت بغرنج در آذربایجانغربی علاوه بر
کشمکش ترک و کرد ، مسئله شیعیان و سنی ها را نیز مطرح میسازد .
تنها قدمی که رژیم ایران در این رابطه برداشته دادن موقعیت
ویژه به بعضی از شهرها میباشد که وضعیت را بدتر از قبل خواهد
کرد ... این خطر که همانند سرطانی خطرناک ، خاورمیانه را در
کام خود خواهد بلعید ، دامی است که توسط خود رژیم های پان فارس
ایران گذاشته شده و قبل از همه خود ایران را در خود خواهد
بلعید ...این سیاست غلط کار دشمنان ایران را آسانتر ساخته است
...
ما ترکهای آذربایجان باید
در قابل این گستاخی اکراد که همواره ریشه در حمایت بیگانگان و
استعمار داشته هشیارانه عمل کرده و خاک و بوم خود را حفظ کنیم
...که در غیراینصورت در وطن خود بی وطن خواهیم ماند ...
