رويا پردازي يا
خبررساني!؟
آفتاب
یزد
بسياري از سياستمداران،
رسانهها و احزاب ايراني دچار اين مشكل
هستند كه
"ايدهآل"ها و
"آرزو"هاي خود را در جاي خبرها قرار
ميدهند و
به جاي آنچه كه در عالم
“واقع "
وجود دارد، چيزي را كه خود
ميپسندند به
اطلاع مردم ميرسانند. همين مسأله باعث
شده است كه از يك خبر مشخص، روايتهاي
گوناگون در جامعه منتشر ميشود و
موجب سردرگمي مردم ميگردد. از سوي ديگر، اينگونه
خبررسانيها، گاه ميتواند
سياستمداران و مسئولان را نسبت به برخي تحولات به
اشتباه بيندازد . البته اين ضعف و
اشتباه - كه گاه عمدي نيز به نظر ميرسد - تنها
به تحولات داخلي محدود نشده و
بعضاً مسائل مهم بينالمللي را نيز شامل مي شود و در
نتيجه گروهي از مردم، سياستمداران و
تريبونداران با اعتماد به اخبار جهتدار، به
تحليلهاي غيردقيق - و حتي خطرناك -
مي رسند كه نتيجه آن در بعضي اظهار نظرها و
تصميمگيريها منعكس ميگردد. بزرگ
نمايي برخي همزبانيهاي ظاهري تعدادي از كشورها
با برنامه هستهاي ايران و نيز
تبليغ بيش از حد بر روي بعضي از اختلاف نظرهاي
دروني هيأت حاكمه آمريكا توسط رسانه
ملي و تعدادي از روزنامههاي ايراني ، دو
نمونهاي است كه مردم ايران در 4
سال گذشته بارها شاهد آن بودهاند و نهايتاً به
هنگام تصميمگيري در مورد برنامه
هستهاي ايران مشخص گرديده است كه همان كشورهاي به
ظاهر دوست، هيچ تفاوتي با آمريكا و
انگليس ندارند و نيز ثابت شده است كه دل خوش
كردن به دعواهاي دروني جمهوريخواهان
و دموكراتهاي آمريكا، جز غفلت از هدفهاي
مشترك ضد ايراني آنها حاصلي نداشته
است.البته توجه به اين نكته ضروري است كه اين
چرخه معيوب خبر رساني، گاه به
درخواست غير رسمي تعدادي از مسئولان تقويت ميگردد و
بعضي از رسانهها خبر را آن گونه
ارائه ميكنند كه مسئولان ميخواهند، از سوي ديگر
خبرهاي غير دقيق و ايدهآليستي موجب
تقويت
"باور"همان مسئولان به مباني نه
چندان صحيح و دقيق خود مي
گردد.انتخابات تركيه ونحوه مواجهه بعضي از رسانههاي
داخلي با آن نمونه مشخصي است كه
همين روزها در برابر چشم هموطنان قرار گرفت. تعدادي
از روزنامههاي داخلي، ضمن اظهار
خوشحالي از پيروزي اسلام گرايان تركيه، به يك
حقيقت موجود و غيرقابل انكار در
عرصه سياسي تركيه يعني تعهد دولتمردان مسلمان آن
كشور به مباني سكولاريسم نيز گوشه
چشمي داشتند. آنچه اين روزنامه ها به آن اشاره
كردند حقيقتي است كه در 5 سال
حاكميت حزب
"اردوغان " در تركيه توسط او و
همكارانش مورد اشاره قرار گرفته است
وشايد اشاره كم رنگ بعضي از روزنامه هاي ايراني
به اين موضوع نيز براي مصونيت از
فضاسازيهاي جهتدار تعدادي از رسانه ها و جلوگيري
از مواجه شدن با بعضي اتهامات بوده
است. در حالي كه كمتر از سه ماه قبل، وزير خارجه
دولت اسلامگراي تركيه براي آنكه
نگراني بعضي از سياستمداران را رفع و موانع موجود
بر سر راه رياست جمهوري خود را
برطرف نمايد، به صراحت بر پايبندي خود به سكولاريسم
تاكيد كرد و در روزهاي اخير
نيز،سران حزب پيروز در انتخابات سراسري تركيه از تداوم
پايبندي خود به قانون اساسي سكولار
سخن گفتند. در تمام 5 سال گذشته نيز اردوغان و
همكارانش،ضمن رعايت شعائر اسلامي
در رفتار شخصي و خانوادگي،مراودات سياسي خود در
داخل وخارج از تركيه را به نحوي
تنظيم كردند كه هيچكس نتواند در التزام - نه
اعتقاد- آنها به سكولاريسم ترديد
كند. روابط صميمانه با اسرائيل- بزرگترين دشمن
جهان اسلام- همكاري نظامي با ناتو
و حفظ پايگاه نظامي آمريكا درخاك تركيه
نمونههايي بودكه نشان ميداد،
سران حزب اسلامگراي حاكم، از نظر رفتارهايسياسي
-بهخصوص درعرصهبينالمللي -
تفاوتي با بلند اجويت، كنعان اورن، احمد نجدت سزر
وتورگوت اوزال و... ندارند.اما
متاسفانه با وجود اين نشانه هاي آشكار، تعدادي از
رسانههاي داخلي اخبار انتخابات
تركيه را به شكلي انعكاس دادند كه گويي به زودي
شاهد برپايي يك
"جمهوري اسلامي" در تركيه خواهيم
بود. تعجب نكنيد! آيا
انتخاب تيتر" پيروزي اسلام بر
سكولاريسم"معنايي جز اين دارد؟ البته شايد
اينگونه رسانهها به دنبال توجيه
برخي توافقهاي اقتصادي جديد ميان ايران و تركيه
هستند كه نخست وزير تركيه آنها را
براي كشور خود بسيار جذاب دانسته است. اما اين
رسانهها ،لازم است با نگاهي به
بعضي اتفاقات دو سال اخير و تبليغ وسيع پيرامون
استراتژي خارجي دولت نهم به خصوص در
مواجهه با كشورهايي مانند چين و روسيه ، در
مورد بعضي از كشورهاي ديگر همچون
تركيه جانب احتياط را در نظر بگيرند و با تشبيه
انتخابات تركيه به معجزه، دولتمردان
ايراني را از حقايق موجود در آنكارا، غافل
ننمايند. فراموش نكنيم كه در سايه
حاكميت همين دولت اسلام گرا، چند روز قبل با
فشار آمريكا 6 فروند هواپيماي
اجارهاي از ايران مسترد گرديد. نشانه تدبير در سياست
خارجي آن است كه باور كنيم همه
كشورها ، گروهها و شخصيتهاي خارجي در برخورد با
ايران يا هر كشور ديگر، قبل از هر
چيز بدنبال منافع خود و پيشنهادهاي جذابتر
هستند؛ و لذا نه حق داريم كه انتظار
خارج از معمول از كشورهاي ديگر داشته باشيم و
نه مجاز هستيم بدليل تلاش هر كشور
براي رسيدن به منافع خود، بر طبل دشمني بكوبيم.
