لابی اسرائیل و تاثیر آن
بر سیاست خارجی آمریکا
بخش دوم
آیا به اسرائیل بی مهری
میشود؟
همانگونه که میدانید
تروریسم حربه ای است که بسیاری از گروههای سیاسی آنرا بکار
میبندند .این حربه در واقع بشکلی انحصاری بکار بسته نمیشود .سازمانهای
سیاسی تهدیدکننده اسرائیل همانند حماس و حزب الله تا وقتی که
آمریکا در تحولات خاورمیانه اینقدر مداخله نمیکرد ،تهدیدی جدی
بحساب نمیرفتند .نمونه این وقایع را بسال 1982 در لبنان مشاهده
نموده ایم .علاوه بر این نمیتوان تروریسم در فلسطین را ازنوع
اقدامات خشونت بار تصادفی بر علیه اسرائیل و جهان غرب بحساب
آورد . این اقدامات بطور کل پاسخی است که فلسطینیان در مقابل
فعالیتهای استثمارآمیز اسرائیل در نوار غزه و کرانه باختری رود
اردن انجام میدهند . مهمتر از همه اینکه ماورای اتحاد اسرائیل
و ایالات متحده آمریکا برای مقابله با دشمنی مشترک ،رابطه علت
و معلول وجود دارد. کمک و یاری آمریکا به اسرائیل تنها انگیزه
برخاست تروریسم آنتی - آمریکائی نبوده و مهمتر از آن بوجود
آوردن معظلات وسختی کسب پیروزی در مبارزه بر علیه این تروریسم
در این مقوله باید بررسی گردد . بدون تردید بسیاری از رهبران
سازمان تروریستی القاعده همانند اسامه بن لادن از موجودیت
اسرائیل در بیت المقدس و وضعیت بسیار نامطلوب فلسطینیان تحریک
گردیده و انگیزه مییابند . کمیسیون یازدهم سپتامبر آمریکا به
این نتیجه رسیده است که : بن لادن بخاطر سیاستهای غیر قابل
تحمل آمریکا در خاورمیانه و همچنین حمایت بیدریغ آن از اسرائیل
تصمیم گرفته تا آمریکا را بمجازات رسانده و در اینراه از نظر
زمانبندی و تاثیرگذاری آن نیز تمامی جزئیات را مد نظر قرار
داده است .
علاوه بر این حمایت بی قید
و شرط آمریکا از اسرائیل به عناصر رادیکالی همانند بن لادن
خدمت نموده و یافتن عناصر همراه و هوادارانش را بسیار راحت
میسازد . همه پرسیهای بعمل آمده بوضوح نشان میدهند که جوامع
عرب بخاطر حمایت بیدریغ آمریکا از اسرائیل دیگر از آمریکا
متنفر میباشند. بر اساس تحقیقات گروه مشاوران دیپلماسی و افکار
عمومی جهان اسلام و اعراب وزارت امور خارجه آمریکا ، شهروندان
اینکشور در مورد وضعیت فلسطینیان و نقشی که آمریکا در این
رابطه ایفا مینماید بسیار ناخشنود میباشند .
کشورهائی که بنام "ممالک
راهزن " شهرت یافته اند ،در واقع تهدیدی برای ایالات متحده
آمریکا و اسرائیل بشمار نمیروند. آمریکا با وجود بعضی از
اختلافات با کشورهای مورد بحث ، در صورت عدم حمایت اینچنینی از
اسرائیل باز میتوانست با کشورهائی همانند ایران ،عراق و سوریه
از در دوستی و صلح درآید . بعبارتی دیگر آمریکا اینقدر نگران
دول مذکور نبوده و دستیابی آنها به انرژی هسته ای و سلاحهای
اتمی به این اندازه آمریکا را مشوش نمیساخت . مطمئنا نه آمریکا
و نه اسرائیل هیچگاه در مقابل وجود سلاح اتمی در دست یک دولت
راهزن نمیتواند ساکت بمانند. تامین سلاحهای اتمی توسط
تروریستها از دول راهزن نیز احتمالی بسیار دور میباشد . زیرا
این دول نمیتوانند از امنیت نقل و انتقالات موارد مورد بحث و
یا احتمال دستگیری و مجازات بعدی اطمینان داشته باشند .
روابط نزدیک آمریکا با
اسرائیل توافق و دوستی ایالات متحده با این دول را تحت تاثیر
بسیاری قرار میدهد . پتانسیل هسته ای اسرائیل خود دلیل عمده
مخالفت آن با دستیابی همسایگانش به انرژی هسته ای و سلاحهای
اتمی است . تهدید این دول به تغییر رژیمهای موجود خود آرزوهای
آنان برای رسیدن به انرژی هسته ای را بیش از پیش تقویت مینماید
. دیگر همه نیک میدانند که وقتی آمریکا نقشه حمله به این دول
را آماده و بمرحله اجرا میرساند ،دیگر اسرائیل شریکی استراتژیک
نیست زیرا اسرائیل در این جنگها شرکت نمیجوید .اسرائیل در
مبارزه آمریکا بر علیه تروریسم و کشورهای دیکتاتور خاورمیانه
همانند شریکی قدرتمند و استراتژیک خود را نشان میدهد غافل از
اینکه مبالغه در ظرفیت نظامی و استراتژیک اسرائیل و حقیقت چشم
پوشی از مشکلاتی که سیاستهای اسرائیل برای آمریکا بوجود آورده
همه و همه دور از نظر نگاه داشته میشود .
این حمایت بدون چون وچرای
آمریکا از اسرائیل ، موقعیت آمریکا در خارج از محدوده
خاورمیانه را نیز به مخاطره میافکند . طبقات روشنفکر خارجی که
دورنمای حامیانه آمریکا در مورد اسرائیل را دنبال مینمایند ،
قدرت تحمل و تولرانس آمریکا در مورد مناطق تحت اشغال اسرائیل
را رفتاری غیر اخلاقی خوانده اند . بعنوان مثال پنجاه و دو دیپلمات
انگلیسی در آوریل سال 2004 ضمن ارسال نامه ای به تونی بلر
نخست وزیر انگلستان ، اعلام نمودند که درگیری مابین اسرائیل و
فلسطین روابط غرب با اعراب و جهان اسلام را مسموم میسازد . دیپلماتهای
انگلیسی همچنین در نامه خود اعلام داشتند که سیاستهای جرج بوش
و آریل شارون کاملا تکطرفه و غیرقانونی میباشد .
یکی از دلایل کندوکاومان در
مورد ارزش استراتژیک اسرائیل، عدم صداقت آن بعنوان یک متفق غرب
و علی الخصوص آمریکاست . مقامات اسرائیلی مرتبا خواسته های
آمریکا را در صفحه دوم اهمیت قرار داده و بوعده های خود در
قبال آمریکا عمل نمیکنند . از این وعده های عمل نشده میتوان به
ادامه ساخت و ساز در مناطق ممنوعه و سؤقصدهائی نقطه ای در
منطقه اشاره ورزید . در این میان اداره تفتیش وزارت امور خارجه
ایالات متحده آمریکا در تحقیقاتی محرمانه که نقل وانتقالات غیر
قانونی عنوان شده است مینویسد ؛ اسرائیل بشکلی پنهانی تکنولوژی
پیشرفته آمریکا را به چین فروخته است . دفتر کل محاسبات ایالات
متحده آمریکا نیز معتقد است که اسرائیل بر علیه متفقین آمریکائی
خود فعالیتهای جاسوسی وسیعی انجام میدهد .
همانند مورد
Jonathan Pollard
که در دهه 1980 در ابعادی وسیع اوراقی سری و محرمانه برای
اسرائیل تامین نموده بود ( میگویند که اسرائیل تقصیر اینکار را
بر گردن شوروی پیشین انداخته و بدینترتیب توانست تعداد بیشتری
از یهودیان را صاحب ویزای خروج از کشور نماید )، یکی از مقامات
مهم پنتاگون بنام Larry Franklin
بهمراه دو تن ازکارکنان کمیته روابط عمومی اسرائیل- آمریکا
(AIPAC)
اطلاعات گرانقیمتی را به یکی از دیپلماتهای اسرائیلی داد و
بدینترتیب بحث و مشاجرات فوق العاده ای بسال 2004 شکل گرفت .
مدافعین بر این باورند که
اسرائیل گذشته از ارزش استراتژیک بدلایلی که در ذیل بدانها
اشاره شده لایق حمایت و کمک آمریکا میباشند .اسرائیل ضعیف بوده
و از طرف دشمنانش محاصره گشته است . شکل اداره کرد آن همواره
مبتنی بر اصولی دموکراتیک میباشد . جامع یهودیان در گذشته
سختیهای بسیاری متحمل شده و از اینرو باید بدان توجه و علاقه
بیشتری بذل گردد . رفتار و اقدامات اسرائیل بر خلاف دشمنانش از
سطحی بالاتر و متعالیتر برخوردار بوده است . در مقابل این
موارد وقتی این دلایل را از نزدیک مورد توجه و ارزیابی قرار
داد به این نتیجه میرسیم که هیچکدام از این دلایل نمیتوانند
قانع کننده باشند .اگر بشکلی ابژکتیف مسئله را مورد تجزیه و
تحلیل قرار دهیم خواهیم دید که گذشته اسرائیل و اقدامات فعلی
آن در قبال فلسطینیان دلیلی برای دادن امتیاز بدانها محسوب
نمیشود .
اسرائیل همانند حضرت داوود
که توسط دشمن عربش غلیاط محاصره شده بود ، در میان اعراب بشکلی
ضعیف و معصوم تصویر میگردد . این سیما همواره توسط رهبران
اسرائیلی و نویسندگان نزدیکشان به تصویر کشیده شده است .در
حالیکه تابلوی اصلی درست برعکس این موضوع میباشد . جهانیان نیک
میدانند که صهیونیستها در جنگهای استقلال بین سالهای
1947-1949
از نیروهائی کاملا مجهز و قدرتمندی برخوردار بودند .
اسرائیلیان با حمایت فوق العاده آمریکا در سال 1956 بر علیه
مصر و در سال 1967 نیز بر علیه مصر ، سوریه و اردن وارد جنگ
شده و پیروزیهائی بدست آوردند .
