مسعود بارزانی ...کیش و
مات
شرایط سخت زندگی ، شکست های
متعدد ، سرخوردگی هائی بیشمار، فریب خوردگی و فلاکتهائی از این
قبیل را میتوان در تاریخ کرد بوضوح مشاهده کرد . کردها بدون خط
فکری خاص و بدون اینکه منفعتی را مد نظر قرار دهند در جنگ
جهانی اول شرکت جسته و خسارات جانی و مالی بسیاری متحمل
گردیدند . اکراد همواره بصورت برگی برنده در دست دولت های
قدرتمند ایفای نقش نموده و براحتی اجازه سؤاستفاده را به آنها
دادند . ولی وقتی بازی به پایان رسید این کارت برنده ارزش خود
را از دست داده و به هیچ نمیارزد . بطوریکه وضعیت معلوم کردها
بصورت عبارتی مصطلح درآمده است .بعنوان مثال در مصر به فریب
خوردن کسی " استکراد" بمنظور کرد شدن گفته میشود .عبارتهائی
همانند " آیا مرا کرد دانستی ؟" و یا " او را کرد کردم " برای
عمل فریب خوردن و یا فریب دادن بکار میرود .
اکراد که همواره بدین شکل
زندگی کرده اند در مقابل هرکسی که به آنها وعده تشکیل به
اصطلاح کشور خیالی " کردستان بزرگ" را داده گول خورده اند . در
حالیکه اگر کمی واقع بین باشند و یا اینکه چشمانشان را کمی
بهتر باز کنند ، درک خواهند کرد که در شرایط بین المللی موجود
بهیچوجه این فکر واهی به حقیقت نخواهد پیوست . زیرا زندان
جغرافیائی غیر متمرکز کردها بین پنج دولت مستقل همانند ایران ،
ترکیه ، عراق ، سوریه و ارمنستان آنها را بصورت قومی مختنق
درآورده است . هیچکدام از این دول بخاطر شکل گیری کشور خیالی
بنام " کردستان بزرگ" از یک وجب خاک خود نخواهد گذشت .
با همه این احوال اکراد خوش
باور به امید اینکه روزی از روزها در این زندان جغرافیائی
خواهند توانست دولت کذائی و بدون پایه تاریخی کردستان را
بسازند میسازند و میسوزند . اکراد در طول تاریخ بروایتی چهار
هزار ساله خود بجز یک بار نتوانستند تا این خیال و رؤیای خود
را به تحقق برسانند . خود این یک بار نیز تنها یازده ماه بطول
انجامیده است .
این دولت بتاریخ بیست و دوم
سال 1946 و با استفاده از خلاء اتوریته در ایران در شهر مهاباد
تشکیل یافته و با شامل گردیدن یک سوم از شهرهای کردنشین جمهوری
خودمختار کردستان نام گرفته بود .
این جمهوری بعدها نام
جمهوری مهاباد را بخود گرفت . بعد از توافق شاه ایران با
استالین این جمهوری کذائی توسط نیروهای ایران بتاریخ هفدهم
دسامبر سال 1946 ساقط گردیده و رئیس آن بهمراه همدستانش بتاریخ
سی ام مارس سال 1947 در میدان چارچیرا بدار آویخته شدند .
بدینترتیب پرده تنها نمایش اکراد در قالب ساختاری دولتی برای
همیشه بسته شد .
گرچه اکراد در جسارت و
بیباکی جنگجویان قرون وسطی را در اذهان تداعی میکنند ولی
همانند فلسطینیان تنگ نظر بوده و به گروههای مختلف تقسیم
گردیده اند . همانند فلسطینیان که بدو گروه بزرگ حماس و الفتح
و چند گروه کوچک تقسیم شده اند، اکراد نیز بدو گروه حزب
کردستان عراق و اتحادیه کردستان تقسیم گردیده و متفرق میباشند
. همانطوریکه گروههای مختلف فلسطینی با همدیگر به مبارزه
پرداخته و اسرائیل از تماشای آنها لذت میبرد ، اکراد نیز در
تکه و پاره کردن هم کیشان خود قهرمانیها از خود نشان داده و
تماشایشان برای دشمنان همواره لذت بخش بوده است .
در هر دوی این مناطق جنگ
بدلایلی مشابه جریان دارد . هر طرفی که در انتخابات به پیروزی
دست یابند خواهند توانست تا به پول و قدرت برسد . در هر دوی
این مناطق درگیری و کشمکش ها نیز علل مشابهی دارند . قدرتی
خارجی بدهانشان انگشتی عسل مالیده و درگیری آغاز میشود . برای
فلسطینیان ، عربستان سعودی و برای اکراد نیز آمریکا سر کیسه را
باز کرده و درب باغ سبز را نشان داده و بدینترتیب کمی آنها را
آرام نموده اند . یکی از دلایل بررسی این مسئله حساب و کتابهای
غلطی است که اکراد باز بعد از خلع صدام حسین و خلاء اتوریته
بوجود آمده مطرح مینمایند . کردها در طول مدت طی شده سرانجام
به وخامت وضعیت تازه پی برده اند . زیرا نیروهای مسلح ترکیه
برای انجام یکی دیگر از عملیات خود بر علیه سازمان تروریستی پ
کا کا که در شمال عراق لانه گزیده ، بدروازه شمال عراق میکوفت
.
حکایت از اینقرار بود ؛ بعد
از سقوط صدام حسین اکراد برای تحقق رؤیای چند هزار ساله خود و
تشکیل دولتی مستقل بمرکزیت اربیل به اتفاق همکاری با آمریکا
ادامه داده و اعلام نمودند که اسرائیل را برسمیت شناخته و با
اینکشور نیز همکاری خواهند کرد . ولی غافل از اینکه وضعیت
منطقه به تشکیل اینچنین کشوری اجازه نداده و نخواهد داد .
تشکیل و تأسیس اینگونه دولتی در شمال عراق حرکتهای تجزیه طلبی
در ایران ، ترکیه و سوریه را نیز شعله ور نموده و تمامیت ارضی
و استقلال ملی کشورهای ذیربط را بمخاطره خواهد افکند . آمریکا
از پیشروی در این راه کمی هراسیده و از اینرو اکراد در شمال
عراق تنها به میراث نظام خود مختار بجای مانده از رهبر مخلوع
عراق در شمال بسنده نموده و به توسعه آن پرداختند . برای این
نظام نیز همه چیز موجود است . پارلمانی مستقل ، نیروی نظامی و
سیستم قضائی نیز فعال میباشد .از طرف دیگر سیزده درصد از
برنامه نفت در قبال غذا نیز بجیب کردها روانه میشود .علاوه بر
این آمریکا نیز برای افزایش سهم اکراد از درآمدهای دولتی عراق
هرچه در توان داشت انجام داده است . رئیس جمهور و وزیر امور
خارجه عراق کرد بوده و از اینرو نیز کردی بعد از عربی زبان دوم
عراق بحساب میآید .
ولی مسعود بارزانی اهداف
خیلی بزرگتری را در سر میپروراند . او که خود را رئیس دولت
کذائی کردستان بزرگ میداند ، با رؤسای دول دیگر تلفنی و حتی
حضورا دیدار نموده و در هر سفری که انجام میدهد خواستار بصدا
درآمدن سرود کردستان و عبور از قالی سرخ رنگ میگردد . بارزانی
گاها اقداماتی حساب نشده نیز انجام میدهد .بعنوان مثال او پرچم
عراق را در ادارات دولتی شمال عراق پائین کشیده ولی وقتی با
واکنش شدید مردم روبرو گرید بلافاصله پرچمها را دوباره سر جای
اولشان قرار داد .
بارزانی برای الحاق شهر
ترکمن نشین کرکوک و دستیابی به ذخائر غنی نفتی در آن کردهای
بسیاری را در این شهر جای داده و میدهد .در این میان حکومت
ترکیه به بارزانی در مورد عدم تغییر بافت دموگرافیک کرکوک که
سرنوشتش توسط برگزاری رفراندومی مشخص خواهد شد ، هشدار داد
.بارزانی گستاخ نیز در قبال این موضع بحق ترکها کشورهای همسایه
را تهدید به دخالت در امور شهرهای کردی همانند دیاربکر کرد .
اردوغان نخست وزیر مقتدر ترکیه نیز در پاسخ به بارزانی و سخنان
نسنجیده او چنین گفته است که : بهتر است سخنانی که از زیر
بارشان نمیتوانند خارج شوند بر زبان نیآورند . پا از گلیم خود
فراتر نگذارند .والا له میشوند . بارزانی پا از گلیم خود فراتر
گذاشته است . ارتشبد بویوک آنیت رئیس ستاد کل نیروهای مسلح
ترکیه نیز طی سخنانی ضمن اشاره به اینکه انجام عملیات نظامی در
شمال عراق که لانه سازمان تروریستی پ کا کا میباشد الزامی
بوده وحکومت ترک در اینمورد باید تصمیمی سیاسی اتخاذ نماید .
بویوک آنیت بعد از این اظهارات 50 تانک ارتش ترکیه را روانه
گذرگاه مرزی هابور نمود. بارزانی هزار چهره بعد از مشاهده این
اقدام و پاسخ دندانشکن از موضع قبلی خود چرخی زده و دوباره به
دامان عراق پناه برد . او اینبار با استفاده از زبان عربی چنین
میگفت : ما کسی را تهدید نکرده و از طرف کسی نیز تهدید نشده
ایم .کرکوک یک شهر عراقی بوده و مداخله در امور آن مداخله در
عراق است ....
