اقتصاد ایران
روزهای سختی را سپری مینماید !
دکتر ع
احمدزاده
احمدی نژاد رئیس جمهور ایران قبل از انتخابات ریاست جمهوری در
کشور در راستای حمایت اقتصادی و کمک به بی بضاعتان وعده های
بسیاری داده بود . با این وجود هنوز در مورد تحقق این کمکهای
اقتصادی به بی بضاعتان گام ملموسی برداشته نشده است .بلافاصله
بعد از بر سر کار آمدن پرزیدنت احمدی نژاد قیمت تمامی کالاها
از قند گرفته تا آرد و بنزین رو به افزایش گذاشته و وعده های
ایشان تماما برعکس بمورد اجرا گذاشته شده است .در ایران قریب
ده میلیون نفر زیر خط فقر زندگی مینمایند .این وضعیت موجب
ناراحتیهای فوق العاده ای مابین خلق شده و تدابیر متخذه
بهیچوجه برای برطرف سازی مشکلات خلق کفایت نمیکند .
همانطوریکه اطلاع دارید مدتی قبل وعده های بسیاری همانند دادن
سه میلیون تومان پول به کارمندان دولتی که خانه ای نداشته و یا
در خانه اجاره ای زندگی میکنند ،کرایه کردن خانه برای بی
پناهان و پرداخت اجاره خانه آنها از طرف دولت ،دادن جهیزیه به
دختران بی بضاعت دم بخت و کمک مالی به پسرانی که خواهان ازدواج
میباشند ، از طرف رئیس جمهور محترم داده میشد .گرچه بسیاری از
این وعده ها حتی بمورد اجرا نیز گذاشته شده اند ،ولی تاکنون
کسی از این مضایا بهره ای نبرده است .
در
حالیکه همه منتظر بهبود در وضعیت مالی و اقتصادی میباشیم ،
مالیات محصولات نساجی و پوشاک وارداتی در طول ماه مه بمیزان 7
درصد و میزان مالیات وسایل خانگی وارداتی نیز بمیزان 60 درصد
افزایش یافته است . بنظر میرسد که این افزایش نرخ مالیاتی در
روزهای اخیر، بیشتر از حمایت تولیدات داخلی ، درآمد اصناف و
بازاریان را بشدت تحت تاثیر قرار دهد . در این میان بعلت قطع
سوبسیدهای دولتی مدیریت کارخانه های پتروشیمی عسلویه باجبار
قریب چهارده هزار نفر را از کار اخراج نموده اند . سرانجام با
حذف قانون تامین امنیت کاری نیز، ناخشنودی به اوج خود رسیده و
کارگران بشدت ناراحت میباشند . برادران کارگرمان اعتراضات
خود به وضعیت موجود را با گستردن پلاکارتهائی با مضمون احمدی
نژاد کمی نیز بداخل توجه کن را نشان دادند . عدم مداخله جدی
نیروهای نظامی و امنیتی که خود نیز بضاعت مالی چندانی ندارند
یکی از موارد قابل توجه در این وقایع بود .
نگرانی در رابطه با عدم سرمایه گذاری خلق بهمراه کاهش تولیدات
،به کارگاههای بزرگ وکوچک بسیاری ضرر زده است .در این راستا
افزایش بیکاری به بالای سطح 15 درصد خود خبردهنده خطری جدی
میباشد .این وضعیت موجب شکسته شدن امیدهای جوانانمان شده و
بدنبال آن کوچ مغزها و نیروی دینامیک و فعال پیش میآید . وضعیت
نامعلوم در کشور خود سرمایه گذاری در کشور را نیز با موانعی
روبرو نموده و بسیاری از پروژه ها در آغاز کار باطل گردیده
اند. بعبارتی دیگر پروژه های کمک به بی بضاعتان و دیگر موارد
متوجه افزایش سطح رفاه و کار برای جوانان خیلی وقت است که به
گوشه ای رها شده است .
ایران صاحب ده درصد از ذخایر نفتی جهان بوده و روزانه بالغ بر
4 میلیون بشکه نفت بفروش میرساند .کارشناسان معتقدند که در سال
2010 این رقم به روزانه 6 میلیون بشکه خواهد رسید . با این
اعدد و ارقام براحتی میتوان تخمین زد که صندوق نفتی کشور پر پر
میباشد ....ولی چرا کسی از این صندوق برای بالابردن سطح رفاه
جامعه استفاده ای نمیکند .در پایان باید گفت وقتی بخواهید
تمامی سیاست را بر احتمال جنگی خانمانسوز سرمایه گذاری نمائید
مسلما سیستم اقتصادی بیمار خود را بسوی سقوط روانه کرده و
جامعه را منفجر خواهید کرد .
