مرکز
جنگ سایبری کجاست ؟
مجلس
شورای اسلامی در راستای تأمین امنیت ملی بودجه یک میلیوند دلاری امنیت سایبری را به
تصویب رساند . هیچ یک از سازمان های دولتی در رابطه با هدف این بودجه اظهار نظر
نکرده و بدرستی معلوم نیست که رژیم با این بودجه نظر دارد کدام سیستم سایبری را
احداث و راه اندازی کند . آیا ایران با اینگونه سرمایه گذاری های نامعلوم خواهد
توانست از " نیروی نرم افزاری" استفاده نماید ؟
خبرگزاری
فارس در خبری که برای معرفی و آغاز به کار قرارگاه سایبریِ موسوم به «امام خامنهای»
منتشر کرده نوشته است: این قرارگاه از سوی گروهی با عنوان «جمعیت فرزندان شاهد و
ایثارگر نواندیش» راه اندازی شده و محل قرارگاه هم در فرمانداری طبس است.
از جمله اهداف
این قرارگاه مقابله با جنگ نرم از سوی دیگر کشورها اعلام شده است.
چند روز پیش هم
سایت خبری «دیگربان» در گزارشی نوشته بود: «گروهی از نیروهای حزبالله فعال در
اینترنت میگویند حقوقی بابت فعالیتهای خود دریافت نمیکنند٬ این در حالی است که
دولت پیشتر اعلام کرده بود میلیاردها تومان بابت «جنگ نرم» به برخی مراکز و نهادها
اختصاص داده است.»
در ابتدای سال
جاری هم محمدجعفر بهداد، معاون سیاسی دفتر احمدینژاد ضمن تهدید به انتشار برخی
اسناد در آینده، گفته بود: عدهای به بهانه جنگ نرم از احمدینژاد بودجه میلیاردی
گرفتهاند٬ اما این پولها را صرف مخالفت با دولت میکنند.
نیما
راشدان، کارشناس امنیت سایبری و تحلیل گر حوزۀ فنآوری اطلاعات در
گفت و گو با بخش فارسی رادیو بین المللی فرانسه گفت: «حتی متولیان جمهوی اسلامی هم
به درستی نمی توانند بگویند مرکز اصلی فرماندهی و مدیریت جنگ یا دفاع سایبری کجاست.
آن چه مشخص است این است که بودجۀ کلان و شگفت آوری با این عنوان در اختیار سازمان
های مختلف قرار گرفته است و این موقعیت به محملی برای عده ای افراد رِند تبدیل شده
است تا بتوانند بودجه های چند ده میلیارد تومانی را به این نام از آن خود کنند.»
راشدان افزود: «وقتی
مسئولی در مخابرات می تواند رقم یک بیلیون دلار، معادل ٩٠٠ میلیارد تومان را به نام
امنیت سایبری از مجلس دریافت کند می توان فهمید هیچ نظم، عقلانیت اداری و شفافیتی
در این مورد وجود ندارد.»
این کارشناس
امنیت سایبری معتقد است: «از آن جا که هیچ کدام از نهادهایی که با عناوین مختلف
برای جنگ یا دفاع سایبری اعلام موجودیت کرده اند بخش مشخص و سازمان یافته ای از
نیروهای مسلح نیستند امکان نظارت و تعریف مسئولیت های مشخص و بازخواست از آن ها نیز
وجود ندارد.
راشدان
با اشاره به نامعلوم بودن نتیجۀ هزینه های صرف شده برای تمهیدات سایبری جمهوری
اسلامی گفت: «باید پرسید آیا مبالغ باورناپذیری که به این امر اختصاص پیدا کرده
چقدر در ارتقای امنیت سایبری، یا حتی تبلیغات و پروپاگاندای حکومتی و آن چه که
مسئولان جمهوری اسلامی به اشتباه به عنوان قدرت نرم برداشت کرده اند نقش مثبتی
داشته است؟
در حال حاضر
مراکز مختلفی با عنوان هایی همچون قرارگاه عمار، سایت گرداب و ارتش سایبری وجود
دارند که به امور مختلفی در حوزه های مربوط به هک، تولید محتوا در فضای وب و یا
ارتقای امنیت سایبری مشغولند. نیما راشدان معتقد است بخشی از بدنۀ کارشناسی و
تجهیزاتی که این مراکز در اختیار دارند از کشورهای دیگری نظیر روسیه و یا چین تأمین
می شود.
