نقض حقوق آذربایجانیان
نقض سیستماتیک حقوق
آذربایجانیها در ایران در ماه اکتبر
سال ۲۰۰۹ همچون ماههای گذشته ادامه
داشت.خواستهای زبانی و ملی
آذربایجانیها در ایران همچنان از سوی حکومت ایران سرکوب
می شود. آذربایجانیها در ایران از
حق برگزاری آزادانه مراسمات فرهنگی به زبان ترکی
آذربایجانی محرومند و ماموران
امنیتی ایران اقدام به بازداشت خودسرانه و آزار و
اذیت استفاده کنندگان از نمادهای
آذربایجانی در مراسمات جشن و عزا می نمایند و
برگزار کنندگان چنین مراسماتی از
سوی این نیروها مورد تهدید قرار می گیرند.
دادگاههای ایران مدافعان حقوق
آذربایجانیها در ایران را بر اساس اعترافاتی که در
زیر شکنجه اخذ شده به زندان محکوم
می کنند. حکومت ایران با در پیش گرفتن سیاست بهره
برداری هر چه سریعتر از معادن منطقه
آذربایجان اقدام به بهره برداری غیر اصولی از
این معادن بدون در نظر گرفتن ایمنی
کارگران و ضوابط محیط زیستی نموده است که این
امر موجب آلودگی محیط زیست منطقه و
شیوع بیماریهای گوناگون شده
است.
ممانعت از برگزاری مراسمات فرهنگی
آذربایجانی در سالهای اخیر
ابعاد تازه ای یافته است و
برگزارکنندگان و شرکت کنندگان این مراسمات بازداشت و
مورد آزار و اذیت قرار می گیرند و
به احکام سنگین زندان محکوم می گردند. مسئولین
امنیتی ایران در سالهای اخیر از
برگزاری مراسمات فرهنگی همچون روز جهانی زبان
مادری، قلعه بابک، گرامیداشت
ستارخان و دهها مراسم دیگر ممانعت کرده اند. در همین
راستا مسئولین امنیتی ایران مانع از
برگزاری مراسم روز جهانی کودک به زبان ترکی در
شهر زنجان شده اند.
ماموران امنیتی و انتظامی روز جمعه
۱۷ مهر ٨٨ ( ۹ اکتبر
۲۰۰۹ )
با مراجعه به محل تعیین شده برای
برگزاری مراسم درمهدکودک قصربازی زنجان ضمن
پاره کردن پارچه نوشته های خوش
آمدگویی به زبان ترکی آذربایجانی اقدام به تهدید
مسئولین مهدکودک نموده اند واجازه
برگزاری مراسم را نداده اند.
معادن
و کارخانجات تولید مواد خام اولیه در آذربایجان بدون توجه به
ایمنی
محیط کار و ضوابط محیط زیستی فعالیت می
کنند که این امر باعث تخریب محیط زیست و
شیوع بیماریهای مختلف در این منطقه
شده است.
این کارخانجات و معادن که اکثرا
متعلق به افراد نزدیک به سپاه
پاسداران ایران هستند در سالهای اخیر اقدام به
استخدام پیمانی کارگران نموده و در
دوره های شش ماهه قرارداد این کارگران را تمدید
می نمایند. کارگرانی که بر اثر
شرایط محیط کار در این معادن و کارخانه ها دچار
ناراحتیهای جسمی می شوند بلافاصله
بدون هیچ مزایایی از کار اخراج می شوند و مسئولین
پزشکی از دادن گواهی پزشکی به این
افراد جهت پیگیری حقوق شان خودداری می
کنند.
سجاد قنبری کارگر معدن طلای "آغ
دره" تکاب (تیکان تپه) روز ۸ مهر ۸۸ (
۳۰
سپتامبر۲۰۰۹ ) بر اثر مسمومیت ناشی
از سیانور و بی توجهی مسئولین کارخانه جان
باخت.
قنبری مدت سه سال در اتاق طلا و یک
سال در سوله سیانورمعدن آغ دره
مشغول کار بوده است. این کارگر
آذربایجانی در دو سال گذشته به دلیل آلودگی بیش از
حد به جیوه و سیانور از ناراحتیهای
روحی ، روانی و گوارشی رنج می برد و بر اساس
قوانین کار ایران باید از کارافتاده
اعلام می شد. این کارگر آذربایجانی پیش از مرگ
به مسئولین معدن مراجعه نموده و
خواهان تغییر محل کار خود شده بود بود اما عباس
نیّری مدیر عامل کارخانه ضمن رد
خواسته وی از اعطای حقوق این کارگر سر باز زده و وی
را مجبور به ادامه کار در سوله
سیانور کرده بود. مدیران کارخانه پس از مرگ سجاد
قنبری سعی داشته اند با تطمیع و
تهدید کارگران مرگ این کارگر آذربایجانی را خودکشی
جلوه دهند.
بهروز یزدانی
یکی دیگر از کارگران معدن طلای آغ دره تکاب(تیکان
تپه) که در اثر نبود ایمنی در محیط
کار با سیانور مسموم شده بود از کار اخراج شده
است.پزشکان
معالج یزدانی ضمن خطرناک ارزیابی کردن وضعیت جسمی او به وی
توصیه کرده بودند که از کار در بخش
سوله سیانور معدن آغ دره خودداری کند. این کارگر
آذربایجانی پس از مراجعه به عباس
نیری مدیرعامل شرکت پویا زرکاران در خصوص تغییر
محل کارش، از کار اخراج شده است.
